25.03.2007

Kolory osądzania

 

Młodość jasno rozsądza
Wie co jest białe
Choć nie rozumie co to żądza
Umie rozsądzić co jest małe

Ona nie idzie na kompromisy
Dla niej czarne jest czarne
Nie liczy się zawartość misy
Co nie wielkie jest marne

Gdy jednak z czasem dojrzeje
Zatraca wyraźne życia kolory
Porzuca niespełnione nadzieje
I traci siły do ciągłej przekory

I wszystko być proste przestaje
Czarno białe gubi się wrażenie
Gdy od życia trudne zadanie się dostaje
I kiedy dopada i nas skażenie