Zbigniew Głuszczyk

Wiersze – sentencje – komentarze – listy – opowiadania
Motto: Pisać prosto do serc ludzkich
30.05.2012

Mandylion czyli Oblicze Chrystusa 

 

Mandylion czyli oblicze Chrystusa wpisane w krzyżowy nimb, umieszczone na białej chuście.

Jest to najstarsze ikonograficzne przedstawienie Chrystusa, zwane też ikoną ikon.

Historia jej powstania wiąże się z królem Edessy,kraju między Tygrysem a Eufratem, Abgarem V . Władca chory na trąd uwierzył w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego .A było to tak:

Gdy zachorował, usłyszał o uzdrowicielu Jezusie. Wysłał więc do Jerozolimy malarza o imieniu Ananiasz z listem do Chrystusa, zawierającym prośbę o pozwolenie wykonania portretu. Inne źródła podają, że posłańca, który miał prosić Jezusa o udanie się w podróż do Edessy. Chrystus odmówił. Posłaniec postanowił choć wykonać portret . Widząc nieporadność i trud sługi Abgara, Jezus wytarł swą twarz w lniane płótno i wręczył je posłańcowi. Płótno zawierało odbity w cudowny sposób wizerunek Chrystusa. Gdy król Abgar z czcią przyłożył chustę do swego ciała, został uleczony. Uwierzył wtedy i został czcicielem Jezusa.

Nam ten wizerunek kojarzy się z chustą Weroniki, ale trzeba pamiętać, że opowieść o Weronice powstała w średniowieczu, a samo imię Weronika to zbitka słów vera eikon czyli prawdziwy obraz.

Ale wróćmy do ikony. Informacja o niej pochodzi z VI w.,gdy Edessa broniła się przed Persami. Wtedy już nie byłopłótna, a wizerunek na desce.Płótno byłozbyt cenne, by je wieszaćna murach miasta. Zrobiono to z kopią na desce. Powstała wtedy pierwsza ikona.

W X w ikona ( lub chusta|||) została kupiona przez cesarza Konstantyna i sprowazdona do Konstantynopola. 200 lat później miasto zdobyli i zniszczyli krzyżowcy. Ślad po wizerunku zaginął….

Historia ta została pierwszy raz zanotowana przez teologa, historyka chrześcijańskiego , biskupa Euzebiusza z Cezarei, żyjącego na przełomie III i IV w.

W XIV w. do Genui chustę przywiózł Leonardo Montaldo. Ale czy przywiózł tę samą chustę? Tak przynajmniej twierdził….Wizerunek wciążznajduje sięw kościele św. Bartłomieja w Genui. No,ale są jeszcze inne wizerunki, inne przekazy, legendy,no i jest całun turyński. Ciekawe, czy kiedyś uda się ustalić chronologię ich powstania i prawdziwą historię tych relikwi….

 

Twarz jest wpisana w kręgi, a poniżej znaczenie tych kręgów:

 

 

Ikona, na której oprócz Mandylionu jest jeszcze jego historia czyli w 3. kręgach na dole powstanie chusty z Edessy, jej pomoc w obronie Edessy i odkupienie Chusty przez Konstantyna.

A tu ikona samego oblicza:

i z aniołami oraz z Aniołem Stróżem i świętą (jaką? nie pamiętam )

19.10.2011

Matka Boża Rozmawiająca

W 1383 roku wysłano paramonarza Jerzego do wsi położonej koło Tychwina, by poinformował tamtejszych mieszkańców o majacej się odbyć uroczystości poświęcenia cerkwi. W drodze powrotnej Jerzy poczuł bardzo miły zapach i zobaczył Maryję siedząca na sosnowym pniu. Matka Boża trzymała w reku laskę, a jej postać jaśniała cudownym blaskiem. Obok niej stał św. Mikołaj Cudotwórca.
Maryja poleciła Jerzemu przekazać duchownym, by w budowanej cerkwi dać na dachu krzyż drewniany a nie metalowy. Duchowni nie posłuchali i zamierzali zamontować krzyż metalowy, co się z powodu rozpętanej gwałtownie wichury nie udało.
Na miejscu objawienia Jerzemu Maryi postawiono drewnianą cerkiew św. Mikołaja. Kilkakrotnie cerkiew płonęła, ale krzyż zawsze w cudowny sposób był ocalony.
W 1515 roku książę Wasyl polecił zbudować tam drugą świątynię, dedykowaną Bogurodzicy i św. Mikołajowi. W jej honorowym miejscu umieszczono ikonę przedstawiającą spotkanie Jerzego z Maryją i św. Mikołajem Cudotwórcą. Najstarsze kopie tej ikony pochodzą z XVI-XVII w.

.

Matka Boża Poczajowska

.

 

W 1559 roku grecki metropolita Neofit podarował ten wizerunek Maryi Annie Gojskiej w dowód wdzięczności za gościnę. Anna umieściła ikonę w kaplicy swego domu we wsi Urla(8 km. od Poczajowa) i tam ikona pozostała przez ok. 30 lat.

Z czasem zauważono, że ikona emanuje cudownym światłem. Pierwszy cud uzdrowieniamiał miejscew 1597 roku, gdy to wyzdrowiał niewidomy od urodzenia brat Anny Gojskiej . Anna postanowiła oddać cudowny obraz w bardziej godne ręce- przekazała ikonę mnichom , żyjącym na Górze Poczajowskiej.

Po śmierci Gojskiej , jej majątek przeszedł w ręce luteranina- siostrzeńca Anny- Andrzeja Firleja, który ograbił monaster i zabrał ikonę do swojego domu.Odtąd zaczął chorować, a jego żona dostała pomieszania zmysłów. Problemy skończyły się, gdy w roku 1644 ikona Matki Bożej wróciła na swoje miejsce….

 

wtorek 22 marca 2011

Matka Boża Źródło Życia

 

 

.

 

Dziś Światowy Dzień Wody i jakoś mi się tak skojarzyło. O tym typie ikony już pisałam więc nie będę się powtarzać. :) Opiszę za to inną legendę, związaną z jej powstaniem. Otóż w poł V w. koło Konstantynopola znajdowało się źródełko, które z biegiem lat zarosło i pokryło się rzęsą. Pewnego dnia przechodził tamtędy żołnierz o imieniu Leon . Spotkał tam niewidomego człowieka . Usłyszał głos nakazujący mu napojenie niewidomego wodą z zarośniętego źródła i przyłożenie mu na oczy tamtejszej rzęsy wodnej . Nastąpiło cudowne uzdrowienie….
Po siedmiu latach Leon został królem (457-473) i nakazał ogrodzić teren, na którym biło cudowne źródło i zbudować tam świątynię ku czci Matki Bożej.

.

Chrystus Miłosierny – dla Marty

.

Jest dziecko, które zamiast laptopa czy telefonu marzy , by dostać na komunię ikonę Chrystusa Miłosiernego. To dziewczynka o imieniu Marta…..

.

Matka Boża Ukojenie Smutku



Pierwsze objawienie tej ikony miało miejsce w II poł XVIII w. Pewnej sparaliżowanej kobiecie przyśniła się Matka Boża i poleciła udać się do Moskwy, do cerkwi w Pupyszach, a tam modlić się przed swoim wizerunkiem . Chora , gdy znalazła się w tej cerkwi, nigdzie nie mogła dojrzeć widzianej w śnie ikony. Wtedy towarzyszący kobiecie ludzie opowiedzieli o wszystkim tamtejszemu kapłanowi . Ten nakazał znieść z dzwonnicy wszystkie znajdujące się tam ikony i wśród nich chora rozpoznała ikonę Matki Bożej Ukojenie Smutku. Odmówiono modlitwy, chora ucałowała wizerunek Bogurodzicy i do razu poczuła wracające czucie w kończynach.

Miało to miejsce 25 stycznia 1760 r.